ἀβλεμής
ἀβλεμής, feeble
ἀβλεμής, ές, (βλεμεαίνω)
- feeble, Nic. Al. 82; in Lit. Crit. [τὸ πρᾶγμα] ἀβλεμὲς προσπίπτει falls flat, Longin. 29.1. Adv. ἀβλεμέως, πίνων drinking intemperately, Panyas. 13.8.
1 débil, flojo, que no tiene suficiente potencia
βάρος
ref. al efecto de un veneno
• del discurso que tiene poca fuerza
τὸ πρᾶγμα ... ἀβλεμὲς προσπίπτει
• sent. moral falto de vigor, débil, apocado, cobarde Hsch.
• indiferente, despreocupado, apático Eust.892.4.
2 adv. -έως blandamente, débilmente Poll.3.123
• descuidadamente, despreocupadamente Zonar.
•Cf. βλεμεαίνω c. ἀ- priv.
ἀ·βλεμής, ής, ές, sans force, faible, Nic. Al. 82 ; adv. ἀβλεμές, Lgn 29, mollement.
Étym. ἀ, βλεμεαίνω.
ἀβλεμής, ές, (vgl. βλεμεαίνω nach Schol. Nic.; Crion erkl. es falsch für ἀμελής ; eigtl. nicht trotzig, mutig blickend, dah. ἵπποι λήθαργοι bei Suid. auch ἀβλεμεῖς heißen ; Hes. ἄτολμος ; dann überh.) schwach, Nic. Al. 82 ; ἀβλεμὲς προσπίπτει Longin. 29, es klingt schwach.
• Adv. ἀβλεμέως πίνειν Panyas. bei Athen. II.36d, unenthaltsam trinken (Huld. ἀφροντίστως).
• Adv. ἀβλεμέως πίνειν Panyas. bei Athen. II.36d, unenthaltsam trinken (Huld. ἀφροντίστως).