ἀγμός
ἀγμός, a broken cliff, crag
ἀγμός, ὁ, (ἄγνυμι)
- fracture of a bone, περὶ ἀγμῶν, title of treatise by Hp., etc.
- II broken cliff, crag, E. IT 263; pl., Id. Ba. 1094, Nic. Al. 391, St.Byz. s.v. Ὀαξός.
1 rompiente, acantilado
κοιλωπὸς ἀγμός
• monte, pico
διὰ ... νάπης ἀγμῶν τ' ἐπήδων
κοίλη τε φάραγξ καὶ τρηχέες ἀγμοί
κνώδαλα ... ἀεὶ περιβόσκεται ἀγμούς
2 fractura
περὶ ἀγμῶν
tít. de una obra de Hp.
•Cf.
ἀγμός, οῦ (ὁ)
1 fracture, Hpc. περὶ ἀγμῶν ||
2 lieux abrupts, escarpés, au pl. Eur. Bacch. 1094 ; Nic. Al. 391 ; au sg. Eur. I.T. 263.
Étym. ἄγνυμι.
1. geneesk. breuk.
2. afgrond, kloof, ravijn.
ἀγμός, ὁ,
1) Bruch, Med.
2) plur. jähe Abhänge, Klüfte, Eur. Bacch. 1094 ; Nic. Th. 146 ; τρηχέες Al. 651, Ufer.
1) Bruch, Med.
2) plur. jähe Abhänge, Klüfte, Eur. Bacch. 1094 ; Nic. Th. 146 ; τρηχέες Al. 651, Ufer.
ἀγμός
ἄγνυμι
- a broken cliff, crag, Eur.