ἄγναμπτος
ἄγναμπτος, unbending, inflexible
ἄγναμπτος, ον,
- unbending, inflexible, inexorable, Ἔρωτες B. 8.73, Orph. L. 27; τὸ πρὸς ἡδονάς ἄ. Plu. Cat.Mi. 11, cf. APl. 16.278 (Paul.Sil.); cf. ἄκναμπτος.
inflexible, indoblegable
βουλαί
Ἔρωτες
νόος
σθένος
πειθώ
πήληξ
ἀγναμπτότατος βάτος
prov. ref. a alguien duro y obstinado
• τὸ ἄ. inflexibilidad
τὸ πρὸς τὰς ἡδονὰς ἄ.
ἄ·γναμπτος, ος, ον, qui ne plie pas, inflexible : πρός τι, Plut. Cato mi. 11, à l’égard de qqe ch.
Étym. ἀ, γνάμπτω.
ἄγναμπτος, ungebeugt, unerbittlich, Aesch. νόος Pr. 163 ; πρὸς ἡδονὰς καὶ φόβους Plut. Cat. min. 11 ; ἀγναμπτότατος βάτος αὖος Zenob. 1.16.
ἄγναμπτος
- unbending, inflexible, Plut.