ἀγνοητικός
ἀγνοητικός, mistaken
ἀγνο-ητικός, ή, όν,
- mistaken, τὰ ἀ. πράττειν Arist. EE 1246a48.
ἀγνοητικός, ή, όν, qui provient d’ignorance, Arstt. Eud. 7, 13, 3.
Étym. ἀγνοέω.
ἀγνοητικός, mistaken