Logeion | ἁγνός

ἁγνός, ή, όν, (cf. ἅγιος)

pure, chaste, holy, Hom. (only in Od.), etc.:
- I of places and things dedicated to gods, hallowed, ἑορτή Od. 21.259; of frankincense, ἁγνὴ ὀδμή Xenoph. 1.7; ἄλσος h.Merc. 187; τέμενος Pi. P. 4.204; ὕδωρ Id. I. 6(5).74; πυρὸς ἁγνόταται παγαί Id. P. 1.21; αἰθήρ A. Pr. 282; φάος, λουτρόν, S. El. 86, Ant. 1201; θύματα Id. Tr. 287, cf. Th. 1.126, D.H. 1.38; of food, Jul. Or. 6.192c (Comp.); χρηστήρια E. Ion 243, etc.; ἐν ἁγνῷ on holy ground, A. Supp. 223, but χῶρον οὐχ ἁ. πατεῖν a spot not lawful to tread on, S. OC 37.
- - 2 of divine persons, chaste, pure, Hom., mostly of Artemis, χρυσόθρονος Ἄ. ἁ. Od. 5.123, 18.202, etc.; also ἁ. Περσεφόνεια 11.386, cf. h.Cer. 337; of Demeter, h.Cer. 203, 439; Χάριτες Sapph. 65; ἁ. θεαί, Demeter and Persephone, IG 14.204, 4.31; Apollo, Pi. P. 9.64; Zeus, A. Supp. 653, S. Ph. 1289: of the attributes of gods, θεῶν σέβας S. OT 830.
- II after Hom., of persons, undefiled, chaste, of maidens, Alc. 55, Pi. P. 4.103, A. Fr. 242; ἁ. αὐδά, of a maidenʼs voice, Ag. 245; of Hippolytus, E. Hipp. 102; c. gen., λέχους ἁ. δέμας ib. 1003; γάμων ἁ. Pl. Lg. 840d, cf. Men. Epit. 223; ἁ. ἀπʼ ἀνδρὸς συνουσίας Jusj. ap. D. 59.78.
- - 2 pure from blood, guiltless, ἁγνοὶ τοὐπὶ τήνδε τὴν κόρην S. Ant. 889; ἁ. χεῖρας E. Or. 1604; μητροκτόνος . . τόθʼ ἁ. ὤν Id. El. 975, cf. IA 940; ὅθʼ ἁ. ἦν when he had been purified, S. Tr. 258: c. gen., ἁγνὰς χεῖρας αἵματος E. Hipp. 316; φόνου Pl. Lg. 759c; Δάματρος ἀκτᾶς δέμας ἁ. ἴσχειν pure from food, E. Hipp. 138.
  - 3 generally, pure, upright, ἀέθλων ἁ. κρίσις Pi. O. 3.21; ψυχῆς φιλία ἁ. X. Smp. 8.15, etc.
- III Adv. ἁγνῶς καὶ καθαρῶς h.Ap. 121, Hes. Op. 337; ἁ. ἔχειν X. Mem. 3.8.10.

A de dioses y pers.

I

1 sacro, santo frec. de divinidades femeninas ctónicas y agrarias, esp. Ártemis y Deméter Ἄρτεμις Od.5.123, 18.202, A.Supp.1030, Ar.Th.971, Δημήτηρ Hes.Op.465, h.Cer.203, 337, Archil.241, Περσεφόνεια Od.11.386, cf. IGDS l.c., ἁ. θεαί de las ninfas IG 14.204.5 (Acras III/II a.C.), cf. Paus.4.33.4, ἁγνὰν παῖδα Διός de Atenea, Lamprocl.1(a).1, Παλλὰς ἁγνοτάτη FD 2.106 (II a.C.), ἁγνὴ μῆτ[ερ Κύπρι Lyr.Adesp.286.3.1S., ἄγνα ... Ἄφροι Alc.384 (cj.), epít. de Afrodita en Delos ID 2222.3, 2231.16 (ambas II a.C.), Χάριτες Alc.386, Μοῦσαι Orph.H.proem.17, fig. Εὐνομία B.15.54

• de ciertas heroínas rel. c. los dioses, como el más alto elogio: de Sémela Lyr.Adesp.8(d).1, de Helena ἁ Λήδας παῖς ἁ. Ar.Lys.1315.

2 de dioses sacro, santo de Apolo, Pi.P.9.64, A.Supp.214, del Sol, Pi.O.7.60, Zeus, A.Supp.652, S.Ph.1289, γαιάοχος Stesich.105(a).9S., χθόνιοι δαίμονες (la Tierra, Hermes, Hades), A.Pers.627, cf. Orph.H.7.2

• de héroes rel. c. los dioses Πέλωψ B.11.25, ἥροες ἁγνοί héroes bienaventurados Pi.Fr.133.5, en lit. judeo-crist., del Mesías Orac.Sib.3.49, de Dios o Cristo, 1Ep.Io.3.3, Nonn.Par.Eu.Io.17.11.

II de pers.

1 esp. de hombres inocente de crimen, libre de sangre ἡμεῖς γὰρ ἁγνοὶ τοὐπὶ τήνδε τὴν κόρην (habla Creonte en rel. c. el enterramiento en vida de Antígona), S.Ant.889

• c. ac. de rel. ME. ἁγνὸς γάρ εἰμι χεῖρας - OP. ἀλλ' οὐ τὰς φρένας Menelao: tengo las manos limpias de crímenes. Orestes: pero no la mente E.Or.1604

• c. gen. φόνου Pl.Lg.759c

• raro de una mujer, precisado por gen. ἁγνὰς ... χεῖρας αἵματος E.Hipp.316

• purificado de un crimen ὅθ' ἁ. ἦν S.Tr.258, ἀφ' ἁγνοῦ στόματος εὐφήμως καλῶ (Orestes absuelto de su crimen), A.Eu.287.

2 puro, santo, que no rompe ninguna ley religiosa, bueno, recto ἀπ' ἀνδρὸς ἁγνοῦ A.Supp.364, πάντες δ' εὐσεβίες τε καὶ εὔγλωττοι ... ἁγνοί Orph.Fr.568.4, εἰσίναι (sic) εἰς [τὸ] ἱερὸν ἁγνὸν ἐ[ν] ἐσθῆτι λευκ[ῇ IPr.205 (III a.C.)

• de magistrados honrado, íntegro, probo τὸν ἁγνότατον καὶ δικαιότατον ἀνθύπατον Ἀφρικῆς IEphesos 3082.2 (III d.C.), cf. IG 7.2510.3 (Tebas III d.C.), en aclamaciones ἁ. πιστοὶ σύνδικοι POxy.41.29 (III/IV d.C.), ἁγνὲ Σεουηρῖνε IGCh.317 (IV d.C.)

• en lit. judeo-crist. inocente de pecado 2Ep.Cor.7.11

• c. gen. Δάματρος ἀκτᾶς δέμας ἁγνὸν ἴσχειν mantener el cuerpo puro del alimento de Deméter, e.e., estar en ayunas E.Hipp.138.

III en rel. c. tabúes sexuales frec. c. gen. γάμων o semejantes

1 puro, no contaminado por relación incestuosa πῶς δ' ἂν γαμῶν ἅκουσαν ἅκοντος πάρα ἁγνὸς γένοιτ' ἄν; A.Supp.228, ἁγνὰν σπείρας ἄρουραν (de Edipo), A.Th.753.

2 gener. de mujeres puro, purificado después de las relaciones sexuales πῶς ἔθ' ἁγνὴ δῆτ' ἂν ἔλθοιμ' εἰς πόλιν; ¿cómo volveré otra vez pura a la acrópolis? Ar.Lys.912

• gener. puro, casto οὖσ' ἁγνὴ χρόα ref. a Casandra, E.Tr.453, ἁγνᾶς ἄνθεμα Χρυσογόνας Theoc.Ep.13.2, cf. 2Ep.Cor.11.2, τὴν ἁγνοτάτην ἱεραφόρον τῆς ἁγίας Εἴσιος IG 7.3426.7 (Queronea III d.C.), c. gen. γάμων ἁ. de ciertos pájaros y animales, Pl.Lg.840d, ἁγναῖς παρθένοις γαμηλίων λέκτρων A.Fr.242, de mujeres, Men.Epit.264, ἡ κανηφόρος ἁγνὴ γάμων la canéforo guarda celibato D.H.1.21, cf. 1.43

• excepcional de un hombre: de Hipólito, E.Hipp.102, c. gen. λέχους ἁ. δέμας E.Hipp.1003.

B de cosas

I consagradas a los dioses

1 de ofrendas, sacrificios no sangriento, incruento de aceite perfumado λαμπὰς ... φαρμασσομένη χρίματος ἁγνοῦ A.A.94, esp. de perfumes ἁ. ὀδμὴν λιβανωτὸς ἵησι Xenoph.1.7, ἁγνὰ θύματα S.Tr.287, Th.1.126, Pl.Lg.782c, cf. X.Ages.11.2.

2 de lo propio de dioses ἁγνοί sagrado, santo fiestas ἑορτή de Apolo Od.21.259, de Deméter ὀργίων Ar.Ra.384, ἁγνήν, ἱερὰν ὁσίοις μύσταις χορείαν Ar.Ra.335, templos, lugares sagrados ναός, τέμενος, ἄλσος de Posidón h.Merc.187, Pi.P.4.204, de Afrodita, Sapph.2.2, prob. Ártemis, Alcm.14(b).2, cf. A.Th.278, χῶρον οὐχ ἁ. πατεῖν lugar que es sacrilegio pisar (consagrado a las Erinis), S.OC 37, ἐν ἁγνῷ en sagrado (consagr. a Apolo, Hermes, Posidón), A.Supp.223

• de altares, lugares oraculares (esp. de Deméter y Apolo) βωμός B.10.29, E.Andr.427, ἁ. ἐσχάραις δυοῖν θεαῖν E.Supp.33, χρηστήρια Λοξίου E.Io 243, cf. IT 972, Δωδώνη<ς> βάθρα E.Fr.494.15

• de sus sedes ἁ. Ὄλυμπος Hes.Sc.203, ἑδράνων ἀφ' ἁ. A.Supp.103

• objetos de culto ἁ. πέλεκυς Pi.Fr.34, χέρνιβες Simon.72b, ἄ[γαλ]μα Stesich.88.2.10S., ἄγαλμα Παλλάδος Nonn.D.19.241

• de ciertos animales Ἡλίου ἁ. βόες vacas sagradas del Sol E.Tr.439, βοός τ' ἀφ' ἁγνῆς ... γάλα leche de una vaca no uncida A.Pers.611.

II en sent. más amplio

1 de elementos puro, incontaminado del agua ὕδωρ Pi.I.6.74, Nonn.D.4.354, λουτρόν S.Ant.1201, Στρυμών A.Supp.254, del fuego πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί Pi.P.1.21, πῦρ E.El.812, Ἡφαίστου μένος ἁγνόν Orph.H.proem.10, φάος S.El.86, E.Fr.443, αἰθήρ A.Pr.280, οὐράνιαι φλόγες Orph.H.proem.3, Φύσις Orph.H.10.8

• en sentido material limpio, sin mezcla αὐτὸν δὲ χρὴ τὸν φλοιὸν ἁγνὸν ἀποδεῖραι hay que arrancar la corteza limpiamente, Gp.10.77.3.

2 del canto o la voz en la fiesta religiosa puro o santo πάρ[θενοι] ἄειδον μέλος ἄγν[ον Sapph.44.26, ἁ. αὐδά A.A.245.

3 de abstr. puro, honrado, íntegro, recto, probo πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ A.Th.163, σέβας A.Fr.135, S.OT 830, κρίσις Pi.O.3.21, ἔργα ἁ. LXX Pr.21.8, Herm.Vis.3.8.7.

C adv. -ῶς

I en sent. ritual

1 según normas santas, santamente ἁ. ... μηρία καίειν Hes.Op.337, cf. h.Ap.121.

2 con intención pura, santamente ναοῖς ... ἁγνῶς ἔχοντας προσιέναι X.Mem.3.8.10, τούτων μενόντων ... ἁ. manteniéndose santamente éstas (virtudes) Ep.Barn.2.3.

II honrada, íntegramente πολιτεύεσθαι Herm.Sim.5.6.6, ἀρχισειτωνησάμενος ἁ. καὶ ἐπιμελῶς IWKil.Mitford 10a.7 (imper.), ἀγορανομήσας ἁ. καὶ εὐσταθῶς IEphesos 3012.5, cf. FD 4.63.18, IM 164.13 (todas II d.C.).
•Cf. ἅζομαι.

ἁγνός, ή, όν : intr.

1 pur, saint, sacré, en parl. des choses divines (éther, Eschl. Pr. 281 ; lumière, Soph. El. 86 ; oracle, Eur. Ion 243, etc.) ; des lieux ou objets consacrés aux dieux (bois sacré, Hh. Merc. 187 ; temple, Pd. P. 4, 204 ; sacrifices, Soph. Tr. 287, etc.) ||

2 en parl. des dieux eux-mêmes, pur, chaste (Artémis, Od. 5, 123 ; 18, 202, etc. ; Dèmèter, Hh. Cer. 203, etc. ; qqf. Zeus, Eschl. Suppl. 652 ; Apollon, Pd. P. 9, 112) ; postér. en parl. des hommes, Eschl. Ag. 244, etc. ; particul. d’Hippolyte, Eur. Hipp. 102 ||

3 pur, exempt de souillure, en gén., Soph. Ant. 889, etc. ; Eur. Or. 1604, etc. ; avec un rég. ἁ. αἵματος, Eur. Hipp. 316 ; φόνου, Plat. Leg. 759c, pur de sang, de meurtre ; ἁ. ἀπό τινος, Dém. 59, 78 Baiter-Sauppe, pur de qqe souillure : abs. en parl. d’animaux : βοὸς ἁγνῆς, Eschl. Pers. 611, génisse dont le cou est vierge, c. à d. n’a jamais été souillé par le joug ; p. ext. qui s’abstient de, gén. Eur. Hipp. 138 ||

Cp. ἁγνότερος, Xén. Conv. 8, 9 ; sup. -ότατος, Pd. P. 1, 41 ||

➳ [ᾰγ] Naz. 2, 31, 37, 39, etc.

Étym. R. indo-europ. *(H)ih₂ǵ-no-, pur, sacré, cf. ἅγιος.

ἁγνός -ή -όν [~ ἅζω]
1. relig. heilig, gewijd: ἑορτὴ τοῖο θεοῖο ἁγνή een heilig feest van deze god Od. 21.259; ἐν ἁγνῷ op heilige grond Aeschl. Suppl. 223; van goden eerbiedwaardig, ongerept, spec. epithet. van Artemis: Ἄρτεμις ἁγνή de ongerepte Artemis Od. 18.202; van Demeter: Δημήτερι ... ἁγνῇ (te bidden) tot de eerbiedwaardige Demeter Hes. Th. 465.
2. uitbr. rein, ongerept, niet bezoedeld, zuiver: ἡμεῖς … ἁγνοὶ τοὐπὶ τήνδε τὴν κόρην wij zijn niet bezoedeld waar het dit meisje betreft Soph. Ant. 889; χεῖρες μὲν ἁγναί mijn handen zijn rein Eur. Hipp. 317; ἁγνὰ θύματα offers zonder bloed Thuc. 1.126.6; met gen.: λέχους ... ἁγνὸν δέμας mijn lichaam is niet bezoedeld door het bed Eur. Hipp. 1003.
3. geoorloofd (o.g.v. relig. overwegingen), met inf.: χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν grond die men niet mag betreden Soph. OC 37.

ἁγνός, (*ΑΓ, ἅζομαι), verehrt, heilig, von den Göttern ; bes. Artemis u. Persephone mit dem Nebenbegriff der Keuschheit, jungfräulich, Hom. u. sonst ; auch Zeus, Aesch. Suppl. 640 ; Soph. Phil. 1273 ; Apollo, Pind. P. 9.66 ; Aesch. Suppl. 211 ; χθόνιοι δαίμονες Pers. 610 ; den Göttern geweiht, heilig, ἑορτή Hom. Od. 21.259 ; θύματα Soph. Tr. 286, wie Plat. Legg. VI.782c ; unblutige Opfer, ἱερά Xen. Ag. 11.2 ; θυσίαι Conv. 8.9 ; ἐσχάραι θεοῖν Eur. Suppl. 33 ; ἄλσος H.h. Merc. 187 ; Pind. Ol. 5.10 ; τέμενος P. 4.204 ; βάθρον Plat. Phaedr. 254b ; ἕδρα Aesch. Suppl. 96 ; χῶρος οὐχ ἁγνὸς πατεῖν Soph. O.C. 38, Ort, den zu betreten gottlos ist ; ähnlich αἰθήρ Aesch. Pr. 280. – Von Menschen und Sachen : keusch, rein, ἀνήρ Aesch. Suppl. 358 ; πυρὸς πηγαί Pind. P. 1.21 ; ὕδωρ I. 5.71 ; νᾶμα Aesch. frg. 299 ; Ἠριδανὸς ἁγνοῖς ὕδασι κηπεύει Eubul. Ath. XIII.569a ; der Strymon, Aesch. Pers. 489 ; φάος Soph. El. 86 ; λουτρόν, das reinigende, sühnende, Ant. 1186 ; κρίσις, unbestochen, Pind. Ol. 3.22 ; gereinigt, gesühnt, Soph. Tr. 257 ; unbefleckt, Ant. 880 ; τινός, von etwas, z.B. γάμων ἁγνοί Plat. Legg. VIII.840d ; φόνου, VI.759c ; Δήμητρος Eur. Hippol. 138, nicht Brod essend ; ἁγνὸς ἀφροδισίων Plut. qu.Rom. 20. Bei Dem. 59.78, im Priestereid, ἁγνὴ ἀπʼ ἀνδρὸς συνουσίας.
• Adv. ἁγνῶς , Hom. h. Ap. 121 ; καὶ καθαρῶς ἔρδειν τοῖς θεοῖς Hes. O. 339 ; ἁγνῶς ἔχειν Xen. Mem. 3.8.10, rein von Schuld sein.

ἁγνός

-ή.

- 1
  Of goddesses, holy, pure Od. 5.123, Od. 11.386, Od. 18.202, Od. 20.71.
- 2
  Dedicated to a god, hallowed: ἑορτή Od. 21.259.

ἁγνός (ἁγνῷ, -όν; -οί: -άν; -αί: -όν acc.: superl. -όταται)

1holy.
- a of persons, divine or semi-divine καὶ ῥά μιν χώρας ἀκλάρωτον λίπον, ἁγνὸν θεόν (sc. Ἥλιον.) O. 7.60 “Κενταύρου με κοῦραι θρέψαν ἁγναί.” P. 4.103 “ἁγνὸν Ἀπόλλων”. P. 9.64 ἐς δὲ τὸν λοιπὸν χρόνον ἥροες ἁγνοὶ πρὸς ἀνθρώπων καλέονται fr. 133. 5.
- b of things, belonging to, or administered by divinities καὶ μεγάλων ἀέθλων ἁγνὰν κρίσιν καὶ πενταετηρίδʼ ἁμᾶ θῆκε O. 3.21 ἀείδει μὲν ἅλσος ἁγνὸν τὸ τεὸν sc. of Pallas Athene. O. 5.10 τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί (cf. Ἁφαίστοιο v. 25) P. 1.21 ἔνθʼ ἁγνὸν Ποσειδάωνος ἕσσαντʼ ἐνναλίου τέμενος P. 4.204 πίσω σφε Δίρκας ἁγνὸν ὕδωρ I. 6.74 (Ζεύς) ὃς καὶ τυπεὶς ἁγνῷ πελέκει τέκετο ξανθὰν Ἀθάναν fr. 34. δενδρέων δὲ νομὸν Διώνυσος πολυγαθὴς αὐξάνοι, ἁγνὸν φέγγος ὀπώρας fr. 153.
- c frag. ]ἁγνᾶς αγι[ Πα. 7. c. 1.

Number of occurrences in NT: 10
Strong 53

ἁγνός, -ή, -όν (< ἅγος, v.s. ἅγιος), [in LXX chiefly for טָהוֹר (Pss, and Pr. only), also II Mac 13:8, IV Mac 18:7, al.;]

1. free from ceremonial defilement , in a condition prepared for worship (for exx. of pagan usage, V. MM, VGT, s.v.).

2. holy, sacred, venerable (II Mac 13:8).

3. As in OT (cl.), pure, chaste, undefiled, guiltless;

(a) of persons: II Co 7:11, 11:12, I Ti 5:22, Tit 2:5, I Jo 3:3;

(b) of things: Phl 4:8, Ja 3:17, I Pe 3:2.†

SYN.: εἰλικρινής (q.v.), pure, primarily as winnowed, purged, first found in ethical sense in NT (sincere). On the equivalence of ἁ. and καθαρός (q.v.), v. DCG, ii, 459a though Westc. (Epp. Jo., 101) notes a distinction between them.

I

I.1 sagrado

I.1.a de dioses

Ἄρτεμις ἁγνή
sagrada Ártemis SM 49 71

Ἶσι], ἁγνὴ Κούρα
Isis, sagrada doncella P LVII 16

I.1.b de objetos

κρατῶν τὸν λίθον ... τὸν ἁγνόν
sujetando la piedra sagrada P XII 283

I.2 de personas puro, purificado

κοιμῶ ἁγνὸς εἰς ψίαθον χαμαί
duerme purificado en el suelo, en una estera P VII 667 P VII 725 P VII 843

ἁγνὸς μεῖνον ἡμέρας μαʹ
espera purificado cuarenta y un días P XIII 4

I.3 de lugares limpio

ἔστω δὲ σου ὁ τόπος ἁγνὸς ἀπὸ παντὸς μυσεροῦ
el lugar debe estar limpio de toda suciedad P II 148

II subst. sagrado

τί ἀνήρθατε, ἁγνοί, παγκάθαροι;
¿por qué vinisteis, sagrados, totalmente puros? C 7 27

λέγε ἁγνὰ φαγών
di tras haber comido alimentos sagrados SM 79 14

III adv. -ῶς de manera sagrada

διαλλάσσει κ[ακ]οδαίμο[νο]ς, [ἐ]ὰν ὀρθῶς αὐτῷ χρήσῃ κα[ὶ] ἁγνῶς
se diferencia de un demon malo si lo tratas correctamente y de manera sagrada P XII 17

ταῦ]τ' οὖν ποιήσας ἁγνῶς καὶ καθαρῶς, ἁπάντων ἐπιτεύξῃ
así pues, si haces estas cosas de manera sagrada y con pureza, tendrás un éxito completo P XII 38

ἁγνός : holy, pure.

ἁγνός ἄγος

full of religious awe:
- Iof places and things dedicated to gods, hallowed, holy, sacred, Od., Att.
- - 2of divine persons, chaste, pure, Od.
- IIof persons, undefiled, chaste, pure, Aesch., Eur.: c. gen. pure from a thing, Eur.
- - 2pure from blood, guiltless, Soph.; ἁγνὸς χεῖρας Eur.
  - 3in moral sense, pure, upright, Xen.; adv., ἁγνῶς ἔχειν to be pure, Xen.

Menu

Word wheel

ἁγνός

Saved

Recent