Logeion | ἀγριόω

ἀγριόω, aor. ἠγρίωσα E. Or. 616, the act. tenses being mostly supplied by ἀγριαίνω, (ἄγριος):—

make wild or savage, provoke, ἣ τῇ τεκούσῃ σʼ ἠγρίως ε against thy mother, E l.c.
- II mostly in Pass., ἀγριοῦμαι Hp. Aër. 4: impf. ἠγριούμην E. El. 1031 codd.: aor. ἠγριώθην Plu. Per. 34: pf. ἠγρίωμαι S. Ph. 1321, E. IT 348, Ar. Ra. 897:—grow wild; in pf. to be wild, properly of plants, countries, etc., νῆσος ἠγριωμένη τῇ ὕλῃ Thphr. HP 5.8.2, cf. CP 5.3.6; of men, to be unkempt, ὡς ἠγρίωσαι διὰ μακρᾶς ἀλουσίας E. Or. 226, cf. 387.
- - 2 in moral sense, to be savage, cruel ἠγρίωσαι S. Ph. l.c., cf. E. El. l.c., etc.; γλῶσσα . . ἠγρίωται, of Aeschylus, Ar. l.c.: metaph., ἠγριωμένον πέλαγος an angry sea, Plu. Pyrrh. 15.
  - 3 Medic., become malignant, of wounds, Hp. l.c.

I en v. med.

1 hacerse salvaje, inculto en perf. ser salvaje, no cultivado de regiones, plantas νῆσος ἠγριωμένη τῇ ὕλῃ Thphr.HP 5.8.2, cf. CP 5.3.6, τόπος Longus 1.20.3

• del modo de vida τὸν ἠγριωμένον εἰς ἥμερον δίαιταν ἤγαγον βίον Moschio Trag.6.28

• de pers. hacerse salvaje, volver al estado salvaje App.Hisp.96

• del pelo tomar aspecto salvaje, inculto ὦ ... κάρα, ὡς ἠγρίωσαι διὰ μακρᾶς ἀλουσίας E.Or.226, ὡς ἠ. πλόκαμον E.Or.387

• fig. γλῶσσα ... ἠγρίωται del estilo de Esquilo, Ar.Ra.897.

2 irritarse σὺ δ' ἠγρίωσαι S.Ph.1321, ἐπὶ τοῖσδε ... οὐκ ἠγριώμην E.El.1031, ἠγριωμένους ἐπ' ἀλλήλοισι Ar.Pax 620, ἐξ ὀνείρων οἷσιν ἠγριώμεθα E.IT 348, πρὸς αὐτόν Plu.Per.34

• del mar, Plu.Pyrrh.15, Σκάμανδρος ἀγριωμένος Call.Fr.197.13, πρόσωπον ἠγριωμένον rostro que expresa ira X.Cyr.1.4.24.

3 fig. mec. agravarse, exacerbarse Hp.Aër.4 τὰ ἕλκεα Gal.10.978.

II act.

1 indignar, irritar, provocar la ira contra c. dat. ἣ τῇ τεκούσῃ σ' ἠγρίωσε E.Or.616.

2 hacer salvaje ἀγριοῖ τοῦτο τὴν ψυχήν T.Sym.4.8.

ἀγριόω-ῶ (seul. 3 sg. ao. ἠγρίωσε)

I act. rendre sauvage, d’où exaspérer, irriter contre, dat. Eur. Or. 616 ||

II pass. (ao. ἠγριώθην, pf. ἠγρίωμαι)

1 avoir un aspect sauvage, en parl. de plantes, de pays, Th. C.P. 5, 3, 6 ; d’hommes, Eur. Or. 226 ||

2 au mor. être sauvage, farouche, violent, cruel, Soph. Ph. 1321 ; Eur. El. 1031 ; fig. en parl. de la mer, être furieux, Plut. Pyrrh. 15 ; en parl. de maladies, s’exacerber, Hpc. Aër. 282 ||

➳ Sur l’emploi de l’act. et du pass. v. ἀγριαίνω.

Étym. ἄγριος.

ἀγριόω [ἄγριος] perf. med.- pass. ἠγρίωμαι
1. act. boos maken, opstoken, met dat.: ἣ τῇ τεκούσῃ σ’ ἠγρίωσε die je heeft opgestookt tegen je moeder Eur. Or. 616.
2. med.-pass. wild worden; perf. wild zijn: ὡς ἠγρίωσαι wat zie je er verwilderd uit Eur. Or. 387; ἠγριωμένον πέλαγος een woeste zee Plut. Pyrrh. 15.7; boos of woedend worden; boos zijn: καίπερ ἠδικημένη οὐκ ἠγριώμην ... ἄν hoewel mij onrecht was aangedaan, zou ik niet boos zijn Eur. El. 1031; παντάπασιν ἠγριώθησαν πρὸς τὸν Περικλέα van alle kanten richtten zij hun woede op Pericles Plut. Per. 34.5; geneesk. kwaadaardig worden (van ziekten) Hp.

ἀγριόω, wild machen, pass. verwildern, zunächst von Pflanzen, Theophr.; vom Lande, ὁ τόπος ἠγρίωτο βάτοις Long. 1.20 ; πρόσωπον, ein Gesicht, auf dem sich der Zorn ausdrückt, Xen. Cyr. 1.4.24 ; übertr. erzürnen, Soph. Phil. 1303 ; ἐπὶ τοῖς δὲ οὐκ ἠγριούμην Eur. El. 1030, wie Plut. Pyrrh. 15 ; Luc. πέλαγος ἠγριωμένον Tox. 20 ; γλῶσσα ἠγρίωται Ar. Ran. 896 ; Plut. ἠγριώθησαν πρὸς αὐτόν, wurden gegen ihn erbittert, Pericl. 34 ; das act. erst bei Sp.

ἀγριόω ἄγριος

- Ito make wild or savage; τινί against one, Eur.
- IIPass., imperf. ἠγριούμην, aor1 ἠγριώθην: perf. ἠγρίωμαι; to grow wild or savage, and in perf. to be so, Eur.
- - 2in moral sense, to be savage, fierce, Soph., etc.

Menu

Word wheel

ἀγριόω

Saved

Recent