ἀγροβάτης Save Bailly 2024 Pape *ἀγρο·βάτης, seul. dor. ἀγρο·βάτας, α [βᾰ] qui traverse les champs, Soph. Ph. 214 ; Eur. Cycl. 54. Étym. ἀ. βαίνω ; var. ἀγροβότης. ἀγροβάτης, der auf dem Lande einhergeht, v.l. , bei Eur., für ἀγροβότης.