ἄγροικος
ἄγροικος, ἄγροικος ον, from the country, boorish (adjective)
- dwelling in the fields, ζῷα, opp. ὄρεια, Arist. HA 488b2; esp. of men, countryman, rustic, Ar. Nu. 47; in Attica, οἱ ἄ., = γεωμόροι (q. v.), Arist. Ath. 13.2, D.H. 2.8: mostly with the collat. sense of boorish, rude, Ar. Nu. 628, 646, etc., cf. Thphr. Char. 4; μέλος -ότερον Ar. Ach. 674; ἄ. σοφία Pl. Phdr. 229e, cf. Isoc. 5.82 (Comp.), Arist. EN 1128a9; of fortune, Apollod.Car. 5.14; ἄ. Δημοσθένης, of Dinarchus, D.H. Din. 8. Adv. -κως Ar. V. 1320: Comp. -οτέρως Pl. R. 361e, X. Mem. 3.13.1; -ότερον Pl. Phdr. 260d.
- II rustic, βίος Ar. Nu. 43.
- 2 of fruits, common, opp. γενναῖος, ὀπώρα Pl. Lg. 844d. (ἀγροῖκος dwelling in the country, ἄγροικος boorish, acc. to Ammon. Diff. 5, but this is very doubtful.)—Not found in early Ep. or Trag.
I
1 que vive en el campo, salvaje
ζῷα
• de pers. agreste
Ησαυ ἄνθρωπος εἰδὼς κυνηγεῖν ἄγροικος
2 de frutos silvestre, de baja calidad, sin injertar
ὀπώρα
II
1 de pers. campesino Ar.Nu.47, Arist.Ath.13.2, D.H.2.8,
ἐλά]ττωναις (l. -ονες) ἄγροικοι
pequeños propietarios agrícolasφεύγουσι τὰς χώρας ... ἵνα μὴ ἔρ[γον] ἄγροικον ποιῶσι
ἄ. βίος
vida rústica
• subst. ὁ ἄ. campesino, PCair.Isidor.1.8 (III d.C.), 77.4 (IV d.C.), Fr.Lex.II, tít. de una comedia de Filemón, Ath.81d, tít. de una comedia de Anaxilas AB 93.18, tít. de una comedia de Antífanes, Ath.396b,
Agroecus
• plu.
Ἄγροικοι, οἱ
los campesinos tít. de una comedia de Anaxándridesναυαγοὺς ... ἀγροίκων ξιφέεσσι Σεριφιὰς ὤλεσε νῆσος
2 grosero, tosco, rudo
δεσπότης
ἄ. καὶ ἀπαίδευτος
ἐγὼ δ' ἄγροικος, ἐργάτης
ἄ. Δημοσθένης
de Dinarco un Demóstenes rústico
• de filósofos superficial, no profundo, no sutil Arist.Metaph.986b27,
ψυχή
σοφία
σωφροσύνη
• compar. neutr. adv. -ότερον λοιδορεῖν Pl.Phdr.260d.
III adv. -ως
1 al modo rústico Theoc.20.4.
2 grosera, rudamente Ar.V.1320,
τὴν ψυχὴν ἀγροικοτέρως διακείμενος
λέγειν
- Iof or in the country, Ar., etc.
- 2of men, dwelling in the country, a countryman, rustic, Ar.; then, opp. to ἀστεῖος, clownish, boorish, rude, Ar.; the character of the ἄγροικος is described by Theophr.
- IIadv. -κως, Ar.; comp. -οτέρως, Plat., Xen.; but -ότερον, Plat.
- 2of land, rough, uncultivated, Thuc.
-
…ἀναπλῆσαι αἰτιῶν. τότε μέντοι ἐγὼ οὐ λόγῳ ἀλλʼ ἔργῳ αὖ ἐνεδειξάμην ὅτι ἐμοὶ θανάτου μὲν μέλει, εἰ μὴ ἀγροικότερον ἦν εἰπεῖν, οὐδʼ ὁτιοῦν, τοῦ δὲ μηδὲν ἄδικον μηδʼ ἀνόσιον ἐργάζεσθαι, τούτου δὲ τὸ πᾶν μέλει .…
Plato, Apology
-
…ἀμηχάνων πλήθη τε καὶ ἀτοπίαι τερατολόγων τινῶν φύσεων · αἷς εἴ τις ἀπιστῶν προσβιβᾷ κατὰ τὸ εἰκὸς ἕκαστον, ἅτε ἀγροίκῳ τινὶ σοφίᾳ χρώμενος, πολλῆς αὐτῷ σχολῆς δεήσει. ἐμοὶ δὲ πρὸς αὐτὰ οὐδαμῶς ἐστι σχολή · τὸ δὲ αἴτιον…
Plato, Phaedrus
-
…τέλους τοῦ δρόμου αἱρεθέντες καταγέλαστοί εἰσιν καὶ γέροντες γιγνόμενοι ἄθλιοι προπηλακίζονται ὑπὸ ξένων τε καὶ ἀστῶν, μαστιγούμενοι καὶ ἃ ἄγροικα ἔφησθα σὺ εἶναι, ἀληθῆ λέγων εἶτα στρεβλώσονται καὶ ἐκκαυθήσονται πάντα ἐκεῖνα οἴου καὶ ἐμοῦ ἀκηκοέναι ὡς πάσχουσιν. ἀλλʼ…
Plato, Republic
-
…οἴεται τραγῳδίαν ἄλλο τι εἶναι ἢ τὴν τούτων σύστασιν πρέπουσαν ἀλλήλοις τε καὶ τῷ ὅλῳ συνισταμένην. ἀλλʼ οὐκ ἂν ἀγροίκως γε οἶμαι λοιδορήσειαν, ἀλλʼ ὥσπερ ἂν μουσικὸς ἐντυχὼν ἀνδρὶ οἰομένῳ ἁρμονικῷ εἶναι, ὅτι δὴ τυγχάνει ἐπιστάμενος ὡς οἷόν…
Plato, Phaedrus
-
…ἔτι, ὡς ἐγᾦμαι, χαλεπὸν ἐπεξελθεῖν τῷ λόγῳ οἷος ἑκάτερον βίος ἐπιμένει. λεκτέον οὖν · καὶ δὴ κἂν ἀγροικοτέρως λέγηται, μὴ ἐμὲ οἴου λέγειν, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ τοὺς ἐπαινοῦντας πρὸ δικαιοσύνης ἀδικίαν. ἐροῦσι δὲ τάδε…
Plato, Republic
-
…ὀλίγοι ἔμφρονες πολλῶν ἀφρόνων φοβερώτεροι ; οὐ μεντἂν καλῶς ποιοίην, φάναι, ὦ Ἀγάθων, περὶ σοῦ τι ἐγὼ ἄγροικον δοξάζων · ἀλλʼ εὖ οἶδα ὅτι εἴ τισιν ἐντύχοις οὓς ἡγοῖο σοφούς, μᾶλλον ἂν αὐτῶν φροντίζοις ἢ τῶν πολλῶν…
Plato, Symposium
-
…ἐστὶν ὀψοποιία καὶ ῥητορική ; οὐδαμῶς γε, ἀλλὰ τῆς αὐτῆς μὲν ἐπιτηδεύσεως μόριον. τίνος λέγεις ταύτης ; μὴ ἀγροικότερον ᾖ τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν · ὀκνῶ γὰρ Γοργίου ἕνεκα λέγειν, μὴ οἴηταί με διακωμῳδεῖν τὸ ἑαυτοῦ ἐπιτήδευμα. ἐγὼ…
Plato, Gorgias
-
…τυχεῖν ἔτι μᾶλλον ἀξιῶ περὶ τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι. καίτοι σχεδὸν μὲν οἶδα παραίτησιν εὖ μάλα φιλότιμον καὶ τοῦ δέοντος ἀγροικοτέραν μέλλων παραιτεῖσθαι, ῥητέον δὲ ὅμως. ὡς μὲν γὰρ οὐκ εὖ τὰ παρὰ σοῦ λεχθέντα εἴρηται, τίς ἂν…
Plato, Critias
-
…, τῆς μὲν γενναίας ἁπτέσθω, ἐὰν βούληται, μεθʼ ἑνὸς ἀκολούθου χωρὶς τιμῆς, ξένια δεχόμενος, τῆς δὲ ἀγροίκου λεγομένης καὶ τῶν τοιούτων ὁ νόμος εἰργέτω μὴ κοινωνεῖν ἡμῖν τοὺς ξένους · ἐὰν δέ τις ἀίστωρ ὢν αὐτὸς ἢ…
Plato, Laws
-
…μετὰ ταῦτα τὴν ῥητορικὴν καρπὸν ὧν ἔσπειρε θερίζειν ; οὐ πάνυ γε ἐπιεικῆ. ἆρʼ οὖν, ὦ ἀγαθέ, ἀγροικότερον τοῦ δέοντος λελοιδορήκαμεν τὴν τῶν λόγων τέχνην ; ἡ δʼ ἴσως ἂν εἴποι · τί ποτʼ, ὦ θαυμάσιοι ,…
Plato, Phaedrus