ἀερόμικτος Save DGE Bailly 2024 ἀερόμικτος -ον • Prosodia: [ᾱ] mezclado con el aire φωναί Orph.Fr.414. *ἀερό·μικτος, seul. ion. ἠερόμικτος, ος, ον, qui se mêle dans les airs, Orph. fr. 28, 14.