ἀερόμορφος
de forma aérea, inmaterial
*ἀερό·μορφος, seul. ion. ἠερόμορφος, ος, ον, qui a l’aspect de l’air, semblable à l’air, Orph. H. 80.
Étym. ἀ. μορφή.
ἀερόμορφος, luftgestaltet, Orph. H. 14, wo ἠερόμορφος zu lesen.
de forma aérea, inmaterial