ἀζήλωτος
ἀζήλωτος, not to be envied
ἀζήλωτος, ον,
- not to be envied, Pl. Grg. 469b: neut.pl.as Adv., -ωτα φιληθείς AP 12.105 (Asclep.). Adv. -τως Poll. 5.160.
- 2 not imitated, ἀ. παραλιπεῖν τι J. BJ 7.8.1.
I
1 no envidiable
ὁ ... (ἀποκτείνων) δικαίως ἀζήλωτος
• neutr. plu. como adv. de manera no envidiable
ἀ. φιληθείς
2 no emulado celosamente
μήδ' ... τι ... αὐτοὶ παραλιπόντες ἀζήλωτον
3 subst. τὸ ἀ. lo no emulable, lo que es imposible de imitar
τὸ ἀπαράθετόν τε καὶ ἀζήλωτον τῆς τοῦ Δαβὶδ μακροθυμίας
II adv. -ως sin envidia Poll.5.160.
ἀ·ζήλωτος, ος, ον, non digne d’envie, Plat. Gorg. 469b.
Étym. ἀ, ζηλόω.
ἀζήλωτος, nicht hassenswert, Plat. Gorg. 469b ; ἀζήλωτα φιλεῖν, ohne Eifersucht, Asclep. 5 (XII.105).
ἀζήλωτος
- not to be envied, Plat.