ἀζηχής
ἀζηχής, unceasing, excessive
ἀζηχής, ές, (prob. for ἀ-δια(σ)εχής,
- continuous, cf. ἀζαχής, ἀζεχής unceasing, ὀδύνη Il. 15.25; ὀρυμαγδός 17.741: neut. as Adv., ἀζηχὲς φαγέμεν καὶ πιέμεν Od. 18.3; [ὄϊες] ἀ. μεμακυῖαι Il. 4.435.
- II (ἄζα, cf. ἀζαλέος) hard, seasoned, κορύνη A.R. 2.99; θυμός v.l. Il. 15.25.
1 incesante, continuo
ὀδύνη
ὀρυμαγδός
σκότος
ἀ]λγηδόνας ἀσηχῆς (sic)
• neutr. como adv. continua, incesantemente
ἀζηχὲς φαγέμεν καὶ πιέμεν
(ὄϊες) ἀ. μεμακυῖαι
2 interpretado como duro
κορύνη
• difícil, fuerte Hsch.
•De *ἀ-δια-εχής, c. elisión de la -α- (ἀδιεχής > ἀζεχής) o c. contracción (ἀζηχής).
ἀ·ζηχής, ής, ές :
1 au bruit incessant : adv. ἀζηχές, Il. 4, 435, avec un bruit incessant ||
2 p. ext. sans relâche, incessant, Il. 15, 25 ; Od. 18, 3 ||
3 p. suite, fermé, dur, A. Rh. 2, 99.
Étym. probabl. p. *ἀ·δια·εχής, de ἀ, διά, ἔχω, cf. συνεχής, p.-ê. influencé par ἠχή.
ἀζηχής, Ableitung dunkel, Hom. fünfmal, Il. 4.435 ὄιες ἀζηχὲς μεμακυῖαι, 17.741 ἀζηχὴς ὀρυμαγδός, 15.658 ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισιν, 15.25 ἐμὲ δʼ οὐδʼ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη, Od. 18.3 μετὰ δʼ ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ ἀζηχὲς φαγέμεν καὶ πιέμεν ; – Ap.Rh. 2.99 κορύναι, dürr u. hart. Bei sp.D. nur : unausgesetzt.
ἀζηχής , ές: unceasing, incessant; adverbial ἀζηχές.
ἀζηχής
Epic word, perhaps an old dialectic form for ἀδιεχής, a_copulat, διέχω, v. sub ζα-.
- unceasing, excessive, Il.; neut. as adv., ἀζηχὲς φαγέμεν καὶ πιέμεν Od.; ὄϊες ἀζ. μεμακυῖαι Il.