ἄζευκτος
ἄζευκτος, unyoked
ἄζευκτος, ον,
- unyoked, D.H. 2.31; ἄ. γάμου Sch. Ar. Lys. 217: abs. in same sense, Sch. A.R. 4.897.
1 no uncido
ἵπποι, op. ζευκτοί
ἅμαξα
• c. gen.
ἄ. γάμου
no uncido al matrimonio, soltero
2 fig. no uncido por la norma natural, contra natura
πόθοι
ἄ·ζευκτος, ος, ον, non soumis au joug, DH. 2, 31, etc.
Étym. ἀ, ζεύγνυμι.
ἄζευκτος, nicht angeschirrt, ἵπποι Dion.Hal. 2.31.