ἀκάρηνος
ἀκάρηνος, headless
ἀκάρηνος, ον,
- headless, APl. 16.116 (Euod.), Epigr.Gr. 1013 (Memnon).
descabezado, sin cabeza
ἵππος
Μέμνων
δέμας
σῶμα
•DMic. a-ka-ra-no (?).
ἀ·κάρηνος, ος, ον [κᾰ] sans tête, A. Pl. 116.
Étym. ἀ, κάρηνον.
ἀκάρηνος, kopflos, Euod. 1 (Plan. 116).
ἀκάρηνος
κάρηνον
- headless, Anth.