ἀκαπήλευτος
ἀκαπήλευτος, ον, = sq., Suid.
1 sin engaño, sin fraude Cyr.Al.M.70.53A, Sud.
• de pers. sincero Synes.Ep.49.
2 adv. -ως desinteresadamente Basil.M.31.985A.
ἀ·καπήλευτος, ος, ον [κᾰ] non falsifié, sincère, Syn. Ep. 49, 1377 a Migne.
Étym. ἀ, καπηλεύω.
ἀκαπήλευτος, nicht verhökert, unverfälscht, Sp.