ἀκενόδοξος
ἀκενόδοξος, without vain conceit
ἀκενό-δοξος, ον,
- without vain conceit, M.Ant. 1.16. Adv. -ως Sch. Od. 3.411:—hence ἀκενο-δοξία, ἡ, Zonar.
I
1 que carece de presunción, modesto, humilde
βίος
2 subst. τὸ ἀ. humildad M.Ant.1.16, Chrys.M.62.539.
II adv. -ως sin presunción
φθέγγονται ἀκαυχήτως καὶ ἀ.
ἀ·κενόδοξος, ος, ον, indifférent à la vaine gloire, M. Ant. 1, 16.
ἀκενόδοξος, frei von Dünkel, M.Anton. 1.16.