ἀκρεμών
ἀκρεμών, bough, branch
ἀκρεμών, όνος, ὁ (for the accent v. Hdn.Gr. 1.33, -έμων in most codd.): (ἄκρος):—
- bough, branch, Thphr. HP 1.1.9; οἱ ἀ. τῶν κλάδων Ael. NA 4.38, cf. Simon. 183, E. Cyc. 455, Theoc. 16.96, A.R. 2.1101.
1 ramo, retoño, vástago
φέροιτο ... βότρυν ... ἀπ' ἀκρεμόνων
ἐλαίας
ἀκρεμόνας δὲ χεῖρας ἑὰς ποίησε (Βάκχος)
• fig.
ὁ ἐχῖνος, τὸ πονηρὸν πνεῦμα, ... μὴ ἔχων ... ἀκρέμονα ἐν σοί
2 fig. persona destacada Epiph.Const.Haer.68.1.8.
ἀκρεμών, όνος (ὁ)
1 grosse branche se ramifiant en menues branches, Arstt. Plant. 2, 10, 3 ; Th. H.P. 1, 1, 9 ||
2 branche, rejeton, en gén. Eur. Cycl. 455 ; Thcr. Idyl. 16, 96, etc.
Étym. ἄκρος.
ἀκρεμών, όνος, ὁ (so akzentuieren Arcad. u. Suid., der ἡγεμών vgl.; gew. ἀκρέμων), Spitze des Astes, Ast (von ἄκρος, nach Theophr. οἱ ἀπὸ τοῦ καυλοῦ ἢ στελέχους σχιζόμενοι, τὸ ἐκ τούτων βλάστημα κλάδος, Zweig), ἐλαίας Eur. Cycl. 454 ; ἔσχατος Theocr. ep. 1.6 ; öfter in Anth., wo χρύσειοι ἀκρ., goldner Kopfschmuck, Antip.Sid. 34 (Pl. 176); Opp. auch von Hörnern, Cyn. 2.303.
ἀκρεμών
or ἀκρέμων, fr. ἄκρος
- a branch, twig, spray, Eur., Theocr.