ἀκρολόγος
de conversación superficial o de conversación elevada Suet.Blasph.114.
ἀκρο·λόγος, ος, ον, qui cueille (le suc) à la surface (des fleurs) Epinic. (Ath. 432c).
Étym. ἄ. λέγω.
ἀκρολόγος, oben absammelnd, μέλισσα Epinic. bei Ath. X.432 C, besser Lobecks Conj. ἀκράχολος.