ἀλαπαδνός

ἀλᾰπ-αδνός, ή, όν, (ἀλαπάζω)

• easily exhausted, i.e. powerless, feeble, στίχες, σθένος, μῦθος, etc., Il. 4.330, Od. 18.373, h.Merc. 334, cf. Hes. Op. 437: Comp., ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε Il. 4.305. (ἀ- euph., cf. λαπαδνός.)

ἀλαπαδνός, ή, όν (ἀλαπάζω), leicht zu bezwingen, schwach, Hom. sechsmal, Il. 2.675 von Nireus ἀλλʼ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός ; 4.330 στίχες οὐκ ἀλαπαδναί, 5.783, 7.257, Od. 18.373 τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, homerisch = sehr stark : Kompar. Il. 4.305 ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε ; – κακόν Bacis bei Paus. 9.17.4 u. sp.D.

ἀλαπαδνός

-ή, -όν

[ἀλαπάζω.]

• • 1

    Weak, feeble, ineffective: στίχες Il. 4.330, σθένος Il. 5.783 = Il. 7.257, Il. 8.463: Od. 18.373.

    Comp. ἀλαπαδνότερος Il. 4.305.

  • 2

    Having little power or influence Il. 2.675.

ἀλαπαδνός , comp. νότερος: easily exhausted, unwarlike; σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, exhaustless strength, and freq. w. neg.

ἀλαπαδνός ἀλαπάζω

• exhausted, powerless, feeble, Hom., Hes.; Comp. ἀλαπαδνότεροι Il.