ἀλλόφωνος
ἀλλόφωνος, speaking a foreign tongue
ἀλλό-φωνος, ον,
- speaking a foreign tongue, LXX Ez. 3.6, Hsch. s.v. ἀλλόθροος.
de lengua extranjera LXX Ez.3.6, Hsch.s.u.
ἀλλό·φωνος, ος, ον, qui parle une langue étrangère, Spt. Ezech. 3, 6.
Étym. ἄ. φωνή.
ἀλλόφωνος, eine fremde Sprache redend, LXX.