ἀμάντευτος
ἀμάντευτος, not to be foretold
ἀμάντευτος, ον,
- not to be foretold or conjectured, τύχη Max.Tyr. 11.6.
- 2 lacking in oracles, Philostr. Im. 1.4.
- 3 Act., not divining, τοῦ μέλλοντος Charito 2.2: hence, of dogs with bad noses, Poll. 5.63. ἄμαντις, ι, not divining, ἄ. μαντική Oenom. ap. Eus. PE 5.21.
I falto de presagios
Θῆβαι
II
1 que no se puede adivinar
τύχη
φύσις
2 inesperado
ἀμαντευτ[ότ]α[τ]α ... τὸ τίμημα τῆς ἐξηγητείας
III
1 que no adivina c. gen.
τοῦ μέλλοντος
2 de perros que no encuentra el rastro Poll.5.63.
IV adv. -ως sin poder de adivinación Didym.M.39.665B.
ἀ·μάντευτος, ος, ον, non prédit, M. Tyr. 11, 6.
Étym. ἀ, μαντεύομαι.
ἀμάντευτος, 1) nicht geweissagt, Sp.
2) κύνες τῶν ἰχνῶν ἀμ., die Spur nicht aufspürend, Poll. 5.63.
2) κύνες τῶν ἰχνῶν ἀμ., die Spur nicht aufspürend, Poll. 5.63.