ἀμάρα
ἀμάρα, a trench, conduit, channel
ἀμάρα [ᾰμᾰ], Ion. ἀμάρη, ἡ,
- trench, conduit, channel, for watering meadows, χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων Il. 21.259; κρηναῖαι ἀμάραι A.R. 3.1392; βάλλεις εἰς ἀμάραν με Theoc. 27.53, cf. Sapph. 151, Call. Cer. 30, PFlor. 50.106.
- 2 hollow of ear, EM 77.23 (pl.).
1 acequia, Il.21.259, Sapph.174, A.R.3.1392, Theoc.27.53, Call.Cer.29, AP 12.184 (Strat.), Ach.Tat.1.1.6, I.BI 5.571, Nonn.D.3.166, PFlor.50.106 (III a.C.), PHamb.68.37 (VI a.C.), Hsch., Poll.1.224.
2 cloaca
εἴ τις εἰς ἀμάραν λαβὼν τὰ σιτία ἐμβάλλη
• fig. de los gnósticos y su doctrina
οἱ πάντες γὰρ ἐνὶ πνεύματι συνωθούμενοι εἰς ἕνα βυθὸν ἀμάρας συνάγονται
ἀ. ... τῆς λοιδορίας
τῆς κόπρου
3 plu. conducto Hsch.,
•Prob. término no ide. rel. het. amiiar(a)- ‘canal’, siendo préstamo en ambas lenguas.
ἀμάρα, ας (ἡ) [ᾰᾰρ]
1 canal, conduit d’eau, Il. 21, 259 ; A. Rh. 3, 1392 ||
2 fossé, Thcr. Idyl. 27, 52 ||
➳ Ion. ἀμάρη, Il. l. c.
Étym. Orig. inconnue.
ἀμάρα, ἡ, Graben, Wasserleitung, Hom. einmal, Il. 21.259 ; κρηναῖαι Ap.Rh. 3.1392 ; nicht anders zu erkl. Theocr. 27.52, wo man an Kloake denkt.
ἀμάρα
Deriv. unknown.
- a trench, conduit, channel, for watering meadows, Il., Theocr.