ἀμορφία
ἀμορφία, unshapeliness, unsightliness
ἀμορφ-ία, ἡ,
- formlessness, Thphr. Metaph. 33; ὕλης Herm. ap. Stob. 1.11.2, cf. Plot. 6.7.20.
- II unshapeliness, unsightliness, E. Or. 391, Arist. Ph. 190b15.
1 deformidad, fealdad ref. a pers., E.Or.391, Arist.Ph.190b15, Luc.Am.23, Plu.2.1058a, Heraclit.All.57, S.E.M.2.105, PSI 293.24 (III a.C.)
• de un paisaje, Luc.VH 2.30, Vett.Val.344.7
• imperfección
2 carencia de forma
ὑλικῆς ἐνδείας καὶ ἀμορφίας
contrario de εἶδος
ἀμορφία, ας (ἡ)
1 état d’un être non encore formé, apparence informe, en parl. de plantes, Arstt. Plant. 1, 4 ||
2 aspect triste, Plut. M. 608f ||
3 laideur, aspect repoussant, Eur. Or. 391 ; Luc. V.H. 2, 30.
Étym. ἄμορφος.
ἀμορφία, ἡ, Mißgestalt, Eur. Or. 391 ; Häßlichkeit, Luc. Amor. 23 ; χώρας ἀμ. Ver. hist. II.30 ; Plut. u. Sp.
ἀμορφία
from ἄμορφος
- unshapeliness, unsightliness, Eur.