ἁμός
ἁμός, our, my > ἐμός
ἁμός2, indef. ‘some’
- = ἡμέτερος (cf. ὑμός for ὑμέτερος, σφός for σφέτερος, A.D. Pron. 111.18), freq. used for ἐμός, Il. 8.178, Od. 11.166, etc.; esp. in Dor., Pi. P. 3.41, 4.27, Theoc. 5.108; Lacon., Ar. Lys. 1181; Cretan, GDI 4952D 23, etc.; Sicilian, IG 14.952 (Agrigentum); also Trag., A. Th. 417, Ch. 428, S. El. 279, Ph. 1314, etc. (Written ἀμός when = ἐμός by Demetr.ad Il. 6.414; but the distn. is not observed.)
1 nuestro
νέας ἁμάς
πατέρων ἄμμων
ἀ πόλις ἄμμα
2 nuestro en el sent. de mío, Il.6.414, 8.178, Alcm.45, Pi.P.3.41, Alcm.45, Corinn.1.3.38, A.Th.417, S.El.279, ICr.1.9.1.150 (Drero III/II a.C.).
alguno Hdn.Gr.1.169, v.
-ή, -όν. Our ( = ἡμέτερος) Il. 6.414, Il. 8.178, Il. 10.448, Il. 13.96, Il. 16.830: Od. 11.166 = 481. (But the sense my (cf. ἡμέτερος 2) is always admissible, and in Il. 6.414, and perh. in Il. 8.178, is preferable.)
- 1ἀοιδὰν . τᾶς ἀφθονίαν ὄπαζε μήτιος ἁμᾶς ἄπο N. 3.9 “λίσσομαι παῖδα θρασὺν ἐξ Ἐριβοίας ἀνδρὶ τῷδε ξεῖνον ἁμὸν μοιρίδιον τελέσαι” I. 6.46
- I= ἡμέτερος, our, ours, Hom., etc.
- IIAttic = ἐμός, when a long penult. is required.
- an old word equiv. to εἷς or τις, only found in the adv. forms ἁμοῦ, ἁμῆ, ἁμοῖ, ἁμῶς, ἁμόθεν.
- as, when, Theocr.
-
…ἔργον δʼ ἐν κύβοις Ἄρης κρινεῖ · Δίκη δʼ ὁμαίμων κάρτα νιν προστέλλεται εἴργειν τεκούσῃ μητρὶ πολέμιον δόρυ. τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως πρόμαχος ὄρνυται · τρέμω δʼ αἱματη φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων ὀλομένων…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…ἐπεὶ ἂν σύ γε πότμον ἐπίσπῃς ἀλλʼ ἄχεʼ · οὐδέ μοι ἔστι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ. ἤτοι γὰρ πατέρʼ ἁμὸν ἀπέκτανε δῖος Ἀχιλλεύς, ἐκ δὲ πόλιν πέρσεν Κιλίκων εὖ ναιετάουσαν Θήβην ὑψίπυλον · κατὰ δʼ ἔκτανεν Ἠετίωνα, οὐδέ…
Homer, Iliad
-
…εἴ τινα βουλὴν εἴποι, ὅπως Ἰθάκην ἐς παιπαλόεσσαν ἱκοίμην · οὐ γάρ πω σχεδὸν ἦλθον Ἀχαιΐδος, οὐδέ πω ἁμῆς γῆς ἐπέβην, ἀλλʼ αἰὲν ἔχω κακά. σεῖο δʼ, Ἀχιλλεῦ, οὔ τις ἀνὴρ προπάροιθε μακάρτατος οὔτʼ ἄρʼ…
Homer, Odyssey
-
…αὐτός τε κακοῖς εἰς ἓν μοίρας συνέκυρσας. ὤμοι ἐγώ, κακὸν οἷον ὁρῶ τόδε καὶ δέχομαι χερὶ δώμασί τʼ ἀμοῖς. ἰώ μοί μοι, αἰαῖ, ὦ πόλι Θεσσαλία, διολώλαμεν, οἰχόμεθʼ · οὐκέτι μοι γένος, οὐκέτι…
Euripides, Andromache
-
…, δίδαξον ἀνθʼ ὅτου τανῦν αἴσχιστα πάντων ἔργα δρῶσα τυγχάνεις, ἥτις ξυνεύδεις τῷ παλαμναίῳ, μεθʼ οὗ πατέρα τὸν ἀμὸν πρόσθεν ἐξαπώλεσας, καὶ παιδοποιεῖς, τοὺς δὲ πρόσθεν εὐσεβεῖς κἀξ εὐσεβῶν βλαστόντας ἐκβαλοῦσʼ ἔχεις. πῶς ταῦτʼ ἐπαινέσαιμʼ ἄν…
Sophocles, Electra
-
…, χρειώ με κατήγαγεν εἰς Ἀίδαο ψυχῇ χρησόμενον Θηβαίου Τειρεσίαο · οὐ γάρ πω σχεδὸν ἦλθον Ἀχαιΐδος, οὐδέ πω ἁμῆς γῆς ἐπέβην, ἀλλʼ αἰὲν ἔχων ἀλάλημαι ὀιζύν, ἐξ οὗ τὰ πρώτισθʼ ἑπόμην Ἀγαμέμνονι δίῳ Ἴλιον εἰς ἐύπωλον ,…
Homer, Odyssey
-
…κηρυκευμάτων μέμψῃ, σὺ δʼ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν. ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος, ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος · ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι. ἀλλʼ οὔτε κλαίειν οὔτʼ ὀδύρεσθαι πρέπει, μὴ καὶ…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…θάψαι. τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι. πατρὸς δʼ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει ἕκατι μὲν δαιμόνων, ἕκατι δʼ ἀμᾶν χερῶν ; ἔπειτʼ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν. ἐμασχαλίσθη δέ γʼ, ὡς τόδʼ εἰδῇς · ἔπρασσε δʼ, ᾇπέρ νιν…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα · νήπιοι οἳ ἄρα δὴ τάδε τείχεα μηχανόωντο ἀβλήχρʼ οὐδενόσωρα · τὰ δʼ οὐ μένος ἁμὸν ἐρύξει · ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται ὀρυκτήν. ἀλλʼ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις…
Homer, Iliad
-
…γένος καὶ ξυμφορὰς τὰς σάς, ἔπειτα τόνδʼ ἀμυναθοῦ ψόγον · εἴπερ πεποιθὼς τῇ δίκῃ βρέτας τόδε ἧσαι φυλάσσων ἑστίας ἁμῆς πέλας σεμνὸς προσίκτωρ ἐν τρόποις Ἰξίονος. τούτοις ἀμείβου πᾶσιν εὐμαθές τί μοι. ἄνασσʼ Ἀθάνα, πρῶτον ἐκ τῶν…
Aeschylus, Eumenides