ἀμυγδάλεος
ἀμυγδᾰλ-εος, α, ον,
- v.l. for ἀμυγδαλόεις in Nic. Th. 891 (ap. Ath. 14.649d).
ἀμυγδάλεος, α, ον [ᾰᾰ] d’amande ou d’amandier, Ath. 649d.
Étym. ἀμυγδάλη.
ἀμυγδάλεος, vom Mandelbaum, ἀκρεμόνες Ath. XIV.649d aus Nic., vgl. ἀμυγδαλόεις ; ἀμυγδαλέος ist ein falscher Akzent.