ἄμυγμα
ἄμυγμα, a scratching, tearing
ἄμυγ-μα, ατος, τό, (ἀμύσσω)
- scratching, tearing, πολιᾶς ἄ. χαίτας S. Aj. 634; ὀνύχων ἀμύγματα E. Andr. 827.
desgarrón, arañazo
πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας
ὀνύχων τε δάι' ἀμύγματα
ἄμυγμα, ατος (ὁ) [ᾰμ]
1 action d’arracher (les cheveux) Soph. Aj. 633 ||
2 déchirure (faite par des ongles) Eur. Andr. 827.
Étym. ἀμύσσω.
ἄμυγμα, τό (ἀμύσσω), das Zerraufen, χαίτας Soph. Aj. 621 ; ὀνύχων δάϊʼ ἀμύγματα, das Zerreißen mit den Nägeln, Eur. Andr. 826.
ἄμυγμα
ἀμύσσω
- a scratching, tearing, Soph., Eur.