ἀμυντικός
ἀμυντικός, prompt to repel affront
ἀμυν-τικός, ή, όν,
- prompt to repel affront or attack, Arist. EN 1126a7; of animals, opp. φυλακτικά, HA 488b8; τὸ ἀ. ὄργανον PA 683a21; αἱ ἀ. ὁρμαί Plu. Cohib. 2.457c. Adv. -κῶς Procl. in Prm. p.555 S., Simp. in Epict. p.41 D.
- 2 fit for keeping off: ἡ -τικὴ χειμώνων Pl. Plt. 280e.
I
1 de pers. que se defiende Arist.EN 1126a7
• de abstr. defensivo
δύναμις
ὄργανον
ὁρμαί
• c. gen. protector, preventivo, que resguarda
χειμώνων
2 pronto al ataque
ζῷον ἀ. op. φυλακτικόν
II vengativo, que se venga de
διάθεσις
• c. gen.
λόγον τινὰ ... ἀμυντικὸν τοῦ δοκοῦντος ἠδικῆσθαι
ἰσχὺς ἀ. τῶν ἀνηκόων
III adv. -ῶς vengativamente
τιμωρεῖσθαι
ἀμυντικός, ή, όν [ᾰ]
1 prompt ou disposé à se défendre, Arstt. Nic. 4, 5, 6 ; ἡ ἀ. ὁρμή, Plut. M. 457c, l’instinct de la préservation ||
2 qui donne le moyen de se défendre contre, gén. Plat. Pol. 280e ||
Cp. -ώτερος, Arstt. Œc. 1, 3 ; sup. -ώτατος, Diosc. 2, 205.
Étym. ἀμύνω.
1. klaar zich te verdedigen.
2. die bescherming biedt,
ἀμυντικός, = ἀμυντήριος, δύναμις Plat. Ep. VI.322d, χειμώνων, gegen die Stürme, Polit. 280e ; Sp.