ἀμφίτρητος
ἀμφίτρητος, pierced through
ἀμφί-τρητος, ον,
- pierced through, AP 6.233 (Maec.).
horadado de un lado a otro
κημός
τὸ ἐξ ἑκατέρων τῶν μερῶν τετρημένον ἄντρον
ἀμφί·τρητος, ος, ον, c. le préc. Anth. 6, 233.
ἀμφίτρητος, durchlöchert, κημός Maec. 6 (VI.233).
ἀμφίτρητος
*τράω
- pierced through, Anth.