ἀμφιτρής
ἀμφιτρής, pierced from end to end
ἀμφι-τρής, ῆτος, ὁ, ἡ, (τετραίνω) = sq.; ἀμφιτρής (sc. πέτρα) rock
- pierced through, cave with double entrance, E. Cyc. 707: also neut., ἀμφιτρὴς αὔλιον S. Ph. 19.
adj. horadado de un lado a otro
(πέτρα) ἀμφιτρής
αὔλιον ἀ.
cueva con entrada y salida
• fig. de un ciego
πῶς δὲ οἱ ἀμφιτρῆτες ἀνωίχθησαν ὀπωπαί
y cómo se le abrieron (a la luz) sus ojos traspasados (de oscuridad)
ἀμφι·τρής, ῆτος (ὁ, ἡ) percé des deux côtés, Soph. Ph. 19 ; ἡ ἀ. (s. e. πέτρα) Eur. Cycl. 707, la roche percée, c. à d. à double entrée.
Étym. ἀ. τιτραίνω.
ἀμφιτρής, ῆτος (τράω), nach beiden Seiten durchbohrt, mit zwei Eingängen versehen, αὐλιον Soph. Phil. 19 ; ἡ ἀμφιτρής, sc. πέτρα, ein mit einem Durchgang versehener Fels, Eur. Cycl. 701 ; auch Nonn.
ἀμφιτρής
*τράω
- pierced from end to end, ἀμφιτρής sc. πέτρα, i. e. a cave with double entrance, Eur.; with a neut. noun, ἀμφιτρὴς αὔλιον Soph.