ἀνέκπλυτος
ἀνέκπλυτος, indelible
ἀνέκ-πλῠτος, ον,
- indelible, Pl. Ti. 26c, Poll. 1.44.
indeleble
γραφή
χαρακτῆρες
• fig.
ἄγη
ἀν·έκπλυτος, ος, ον, qu’on ne peut enlever en lavant, ineffaçable, Plat. Tim. 26c ; Syn. 183a.
Étym. ἀν-, ἐκπλύνω.
ἀνέκπλυτος, nicht auszuwaschen, unauslöschlich, γραφή Plat. Tim. 26c ; Poll. 1.44.