ἀνέκλειπτος
ἀνέκλειπτος, incessant, uninterrupted
ἀνέκ-λειπτος, ον,
- incessant, uninterrupted, Hyp. Epit. 20 (dub.), D.S. 4.84, PLond. 3.1166.7 (i A.D.); infinite, of divisions of space, S.E. M. 10.141; unfailing, LXX Wi. 7.14, Ev.Luc. 12.33, D.S. 1.36, Procl. Inst. 84. Adv. -τως D.S. 18.50, Hero ap. Procl. Hyp. 4.75.
- 2 ἀ. μᾶζα, in Alchemy, of the asem alloy, PHolm. 2.17, PLeid.X. 7 and 39.
I
1 que no falta, inagotable, indefectible
τροφή
θεραπεία
νᾶμα
θησαυρός
ἡ τοῦ πνεύματος δύναμις
καύματα
δόσις
• en alquimia
μᾶζα
• incesante
ὕβρεις
2 infinito
πλῆθος
• interminable
πόλεμος
• que no periclita, eterno
ἡγεμονία
de la Turdetania
II adv. -ως
1 indefectiblemente
χορηγεῖν ἀ. ... τὰς μισθοφορίας
2 ininterrumpidamente
ῥύειν
ἀν·έκλειπτος, ος, ον, qui ne fait jamais défaut, incessant, perpétuel, DS. 4, 84 ; Plut. M. 438d, etc.
Étym. ἀν-, ἐκλείπω.
ἀνέκλειπτος, unablässig, unaufhörlich, DS. 4.84 ; Plut.