ἀνέκκριτος
ἀνέκκριτος, not emptied
ἀνέκ-κρῐτος, ον,
- not emptied, γαστήρ Poet. de herb. 137.
no vaciado
γαστήρ
ἀν·έκκριτος, ος, ον [ῐ] sans évacuations régulières, Poèt. De vir. herb. 137.
Étym. ἀν-, ἐκκρίνω.
ἀνέκκριτος, γαστήρ, verstopft, sp.D.