ἀνδροκτασία
ἀνδροκτασία, slaughter of men
ἀνδρο-κτᾰσία, ἡ, (κτείνω)
- slaughter of men in battle, mostly in pl., παύσασθαι . . Ἄρην ἀνδροκτασιάων Il. 5.909; μάχας τʼ ἀνδροκτασίας τε 7.237, etc.: personified, Hes. Th. 228: in sg., ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς by reason of sad homicide, Il. 23.86, cf. Hes. Oxy. 1359.1.17, A. Th. 693 (lyr.).
1 matanza en una batalla, gener. en plu.
παύσασθαι ... Ἄρη ἀνδροκτασιάων
μάχας τ' ἀνδροκτασίας τε
πικρόκαρπον ἀνδροκτασίαν
μάχαι τ' ἀνδρο[κτασίαι
πολεμοί τε ἀνδροκτασίαι τε
• personif.
Φόνους τ' Ἀνδροκτασίας τε
2 en sg. homicidio
ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς
ἀνδρο·κτασία, ας, ion. ἀνδρο·κτασίη, ης (ἡ) [τᾰ] massacre d’hommes, carnage, d’ord. au plur. Il. 11, 164, etc. ; au sg. seul. Il. 23, 86 ; Eschl. Sept. 693.
Étym. ἀνήρ, κτείνω.
ἀνδροκτασία, ἡ, Männermord, plur. Hom. Il. 5.909, 7.237, 24.548, Od. 11.612, sing. Il. 11.164 u. 23.86 ; an der letzten Stelle katachrestisch von Tötung eines Knaben durch einen Knaben beim Spiele ; – Aesch. Spt. 675.
ἀνδροκτασία
ἀνήρ, κτείνω
- slaughter of men in battle, Il., Aesch.