ἀνδροκτόνος
ἀνδροκτόνος, man-slaying, murdering
ἀνδρο-κτόνος, ον, (κτείνω)
- man-slaying, murdering, Hdt. 4.110, S. Fr. 187, E. Cyc. 22.
1 que mata, asesino
2 asesina de su marido S.Fr.187, cf.
ἀνδρο·κτόνος, ος, ον :
1 qui tue des hommes ou un homme, homicide, Hdt. 4, 110 ; Eur. Cycl. 22 ||
2 qui tue son mari, Trag. (Plut. M. 35e).
Étym. ἀνήρ, κτείνω.
ἀνδροκτόνος, den Mann mordend, Her. 4.110 ; γυνή Soph. frg. bei Plut. aud.poet. p. 11 ; menschenmordend, Κύκλωπες Eur. Cycl. 22 ; ὅπλα Philp. 54 (Plan. 177).
ἀνδροκτόνος
ἀνήρ, κτείνω
- man-slaying, murdering, Hdt., Eur.