ἀνδροκτασίη
ἀνδροκτασίη, slaughter of men
ἀνδροκτασίη
-ης, ἡ
[ἀνδρ-, ἀνήρ + κτα-, κτείνω.]
- 1
Slaughter of men, slaughter in battle.
In pl.: παύσασαι ἀνδροκτασιάων Il. 5.909. Cf. Il. 7.237, Il. 24.548: Od. 11.612.
In concrete sense: ὕπαγʼ ἐξ ἀνδροκτασίης Il. 11.164.
- 2
Homicide Il. 23.86.
- 1
ἀνδροκτασίη (κτείνω): slaughter of men in battle; manslaughter, Il. 23.86.