ἀντίπτωσις
ἀντίπτωσις, opposition, resistance
ἀντί-πτωσις, εως, ἡ,
- opposition, resistance, Hp. Decent. 3 (pl.).
- II Gramm., interchange of cases, Priscian. Inst. 17.155, Sch. Ar. V. 135.
1 oposición, resistencia
χαλεποὶ πρὸς τὰς ἀντιπτώσιας
2 gram. cambio o sustitución de casos
Ἰαπετιονίδῃ· ἀντίπτωσίς ἐστιν. ἔδει γὰρ εἰπεῖν Ἰαπετωνίδου
ἀντίπτωσις, εως (ἡ)
1 heurt, d’où résistance, Hpc. 22, 48 ||
2 emploi d’un cas pour un autre, antiptose, Prisc. Gr. lat. 17, 155 ; Sch.-Ar. Vesp. 135.
Étym. ἀντιπίπτω.
ἀντίπτωσις, ἡ, Gegenfall, bei den Gramm. Setzung eines Casus anstatt eines anderen.