ἀντιρρητέον
ἀντιρρητέον, one must speak against
ἀντι-ρρητέον,
- one must speak against, Pl. Plt. 297b.
hay que hablar contra c. πρός y ac.
καὶ μὴν πρὸς ἐκεῖνα οὐδὲ ἀντιρρητέον
ἀντιρρητέον, il faut contredire, avec πρός et l’acc. Plat. Pol. 297b.
ἀντιρρητέον, man muß dagegen sprechen, πρός τι Plat. pol. 297d.