ἀντίταγμα
ἀντίταγμα, an opposing force
ἀντί-ταγμα, ατος, τό,
- opposing force, D.S. 11.67, Plu. Cleom. 23; of a person, ‘a political force’, Nic. 2, Luc. 38.
1 fuerza militar de represión
ἀντίταγμα κατασκευάζων ταῖς πολιτικαῖς δυνάμεσιν
2 rival, oponente político, antagonista
πρὸς τὴν Κλέωνος βδελυρίαν
πρὸς τὴν Πομπηίου τυραννίδα
ἀντίταγμα, ατος (τὸ) troupe opposée à l’ennemi, DS. 11, 67 ; Plut. Cleom. 23.
ἀντίταγμα, τό, entgegengestelltes Heer, Plut. Cleom. 23 u. Sp., wie DS
ἀντίταγμα
ἀντιτάσσω
- an opposing force, Plut.