ἀντεγκληματικός
ἀντεγκληματικός, of or for a counter-accusation
ἀντεγκληματικός, ή, όν,
- of or for a counter-accusation, ἀντίθεσις Hermog. Stat. 6, 12; τὸ -κόν Antipho 4.2 Arg.; τὰ -κά Aps.p.235H. Adv. -κῶς Sch. A.R. 1.834.
consistente en una contraacusación
ἀντίθεσις ἀ.
argumento contrario consistente en hacer una contraacusación
• subst.
τὸ ἀ.
τὰ ἀ.
ἀντεγκληματικός, ή, όν, de récrimination ou d’excuse, Rhét. 4, 673 W.
Étym. ἀντέγκλημα.
ἀντεγκληματικός, zur Gegenbeschuldigung gehörig, Schol.