ἀντεπιθυμέω
ἀντεπιθυμέω, to desire a thing in rivalry with
ἀντεπι-θῡμέω,
- desire a thing in rivalry with, τινός And. 4.28:—Pass., ἐπιθυμῶν ξυνεῖναι καὶ ἀντεπιθυμεῖσθαι τῆς ξυνουσίας and have oneʼs company desired in turn, X. Mem. 2.6.28.
desear a su vez c. gen. obj.
τοῖς ἀντεπιθυμοῦσί τινος
a los que rivalizan (con él) en alguna pretensiónκαὶ ἐπιθυμῶν συνεῖναι καὶ ἀντεπιθυμεῖσθαι τῆς συνουσίας
deseando la compañía y ser deseado (por ellos) en cuanto a la suya
ἀντ·επιθυμέω-ῶ [ῡ] désirer concurremment avec qqn : τινος, And. 32, 42, qqe ch. ; au pass. ἀντεπιθυμοῦμαι τῆς συνουσίας, Xén. Mem. 2, 6, 28, celui dont je désire la société désire aussi la mienne.
1. op zijn beurt verlangen naar, met gen.;
2. in concurrentie (met iem.) begeren, met gen.
ἀντεπιθυμέω, [ῡ], dagegen begehren, wetteifernd trachten, τινός, nach etwas, And. 4.28. – Pass., ἀντεπιθυμεῖσθαι τῆς συνουσίας, dagegen zum Umgang gewünscht werden, Xen. Mem. 2.6.28.
ἀντεπιθυμέω
- to desire a thing in rivalry with another, c. gen. rei, Andoc.:—Pass., ἀντεπιθυμεῖσθαι τῆς ξυνουσίας to have oneʼs company desired in turn, Xen.