ἀπαρτισμός
ἀπαρτισμός, completion
ἀπαρτ-ισμός, ὁ,
- completion, Ev.Luc. 14.28; ἔργων PGiss. 67.9 (ii A. D.); λογοθεσίας Mitteis Chr. 88iv 25 (ii A. D.); κατʼ ἀπαρτισμόν precisely, Chrysipp.Stoic. 2.164; οὐ κατʼ ἀπαρτισμὸν ἀλλʼ ἐν πλάτει not narrowly but broadly, D.H. Comp. 24.
- 2 rounding off, βαλάνου Antyll. ap. Orib. 50.3.1.
I redondez
τῆς βαλάνου
II
1 remate
• de un adv. modificador
τοῦ ῥήματος
2 realización
ἔργων
λογοθεσίας
ἀ. συμφωνίας
realización de un acuerdo
III κατ' ἀπαρτισμόν
1 exactamente Chrysipp.Stoic.2.164.
2 estrictamente
οὐ κατὰ ἀπαρτισμὸν ἀλλ' ἐν πλάτει
ἀπαρτισμός, οῦ (ὁ)
1 achèvement, perfection, DH. Comp. 24 ; NT. Luc. 14, 18 ||
2 repos ou suspension, en parl. de la césure, Drac. 126, 3.
Étym. ἀπαρτίζω.
ἀπαρτισμός, ὁ, Vollendung, NT ; κατʼ ἀπαρτισμόν, absolut, Dion.Hal. C.V. 24.
ἀπαρτισμός
ἀπαρτίζω
- completion, NTest.