ἀπαρόρμητος
ἀπαρόρμητος, not excitable
ἀπαρ-όρμητος, ον,
- not excitable, Theag. ap. Stob. 3.1.116.
ἀ·παρόρμητος, seul. dor. ἀπαρόρματος, ος, ον [μᾱ] non excité, inerte, Théagès (Stob. Fl. 1, 69).
Étym. ἀ, παρορμάω.
ἀπαρόρμητος, nicht aufzuregen, träge, Theages bei Stob. Flor. 1.69.