ἀπάρτησις
ἀπάρτησις, hanging from, appendage
ἀπάρτησις, εως, ἡ,
- hanging from, appendage, τῶν πτερυγίων Arist. GA 720b12.
- 2 attachment, Hp. Art. 8 (with v.l. ἀπάρτισις): metaph., dependence, Plot. 5.1.2.
- II detachment, separation, Ph. 1.209.
I colgante, apéndice c. gen.
τῶν πτερυγίων
II
1 separación
τέμνεται γὰρ οὐδὲν τοῦ θείου κατ' ἀπάρτησιν
ἀπάρτησιν ἀπ' ἀλλήλων ἐχόντων
2 gram. separación, alejamiento en gr. entre el art. y la conj. de un lado y el nombre de otro
ἀ. μέν, ὅταν τὸ ἄρθρον μετὰ τοῦ συνδέσμου χωρίζηται
ἀπάρτησις, εως (ἡ)
1 action de suspendre, Clém. 248 ||
2 séparation, Phil. 1, 209.
Étym. ἀπαρτάω.
ἀπάρτησις, ἡ, das Herabhangen, Clem.Al.