ἀπερικάθαρτος
ἀπερικάθαρτος, unpurified, impure
ἀπερι-κάθαρτος [κᾰ], ον,
- unpurified, impure, LXX Le. 19.23, Ph. 1.346.
no purificado, impuro
ὁ καρπός
ὁ δὲ ἀ. ἑαυτὸν περιιδών
ἀ·περικάθαρτος, ος, ον, non purifié par la circoncision, non circoncis, Spt. Lev. 19, 23 ; Phil. 1, 346, etc.
Étym. ἀ, περικαθαίρω.
ἀπερικάθαρτος, nicht ringsum gereinigt, LXX.