ἀπεριμάχητος
ἀπεριμάχητος, not worth contending for
ἀπερι-μάχητος [μᾰ], ον,
- not worth contending for, δόγμα Ph. 1.2.
- II free from need of contention, βίος Max.Tyr. 36.1.
1 por lo que no merece la pena luchar
δόγμα
2 que no tiene motivos de lucha
βίος
en la edad de Crono
ἀ·περιμάχητος, ος, ον [μᾰ]
1 qui ne mérite pas qu’on se batte pour lui, indigne d’être défendu, Phil. 1, 2 ||
2 non belliqueux, paisible, joint à εἰρηνικός, M. Tyr. 36, 1.
Étym. ἀ, περιμάχομαι.