ἀπερίοδος
ἀπερί-οδος, ον,
- not periodic, D.H. Comp. 23, cf. 26.
gram. que no forma períodos, no periódico
λέξις
ὁ ἑξῆς νοῦς ἀπερίοδος ἐν κώλοις τε καὶ κόμμασι λεγόμενος
ἀ·περίοδος, ος, ον, sans périodes, t. de rhét. DH. Comp. 126.
ἀπερίοδος, unperiodisch, λέξις Dion.Hal. C.V. c. 23.