ἀπιθανότης
ἀπιθανότης, improbability
ἀπῐθᾰνότης, ητος, ἡ,
- improbability, αἰτίας Aeschin. 2.64, J. Ap. 1.34.
inverosimilitud
ἡ τῆς αἰτίας ἀπιθανότης
ἀπιθανότης, ητος (ἡ) [ῐᾰ]
1 manque d’autorité pour persuader, invraisemblance, Eschn. 36, 23 ||
2 incrédulité, défiance, Jos. c. Ap. 1, 34.
Étym. ἀπίθανος.
ἀπιθανότης, ητος, ἡ,
1) Unglaublichkeit, Unwahrscheinlichkeit, αἰτίας Aeschin. 2.64.
2) Mangel an Ueberredungsgabe, Jos.
1) Unglaublichkeit, Unwahrscheinlichkeit, αἰτίας Aeschin. 2.64.
2) Mangel an Ueberredungsgabe, Jos.
ἀπιθανότης
from ἀπίθανος
- improbability, Aeschin.