ἀργιόδους
ἀργιόδους, white-toothed, white-tusked
ἀργῐ-όδους, όδοντος, ὁ, ἡ,
- white-toothed, white-tusked, λευκοὶ ὀδόντες ἀργιόδοντος ὑός Il. 10.264, cf. Od. 8.60, etc.; κύνες Il. 11.292:—also ἀργῐ-όδων, A.R. 2.820.
de blancos dientes
ὖς
κύνες
κορακῖνος
γναθμοί
• interpretado como de afilados dientes por Sud. y Lex.Seg.
ἀργι·όδους, -όδοντος (ὁ, ἡ) aux dents blanches, Il. 10, 264, etc. ; Od. 8, 60 (ἀργός 1, ὀδούς).
ἀργιόδους, οντος, weißzahnig ; Hunde, Il. 11.292 ; Schweine, Il. 9.539, 10.264, 23.32, Od. 8.60, 476, 11.413, 14.416, 423, 438, 532.
ἀργιόδους
-όδοντος
[ἀργός + ὀδούς.]
Having white teeth or tusks: κύνας Il. 11.292. Cf. Il. 9.539, Il. 10.264, Il. 23.32: ὕας Od. 8.60. Cf. Od. 8.476, Od. 11.413, Od. 14.416, 423, 438, 532.
ἀργιόδους , οντος: white - toothed; epith. of dogs and swine.
ἀργιόδους
- white-toothed, white-tusked Hom.