ἀρχιμανδρίτης
ἀρχιμανδρίτης, chief of a μάνδρα, abbot
ἀρχι-μανδρίτης, ου, ὁ,
- chief of a μάνδρα, abbot, Just. Nov. 5.7.
archimandrita, abad Acac.et Paul.Ep.p.153.13, Thal.CP Thds.p.7.8, Iust.Nou.5.7, PMasp.242.4 (VI d.C.), IGLS 2211 (VI d.C.), PAmst.48.4 (VI d.C.), BGU 103ue. (VI/VII d.C.)
• archimandrita, superior de un conjunto de monasterios
ἀ. τῶν μοναστηρίων