ἄβυθος
ἄβυθος, ον,
- = ἄβυσσος, εἴς τινα ἄ. φλυαρίαν Pl. Prm. 130d (sed leg. εἴς τινα βυθὸν φλυαρίας).
1 insondable, abisal fig.
φλυαρία
2 subst. τὸ ἄ. abismo Dam.Isid.199.
ἄ·βυθος, ος, ον [ῠ] sans fond, Plat. Parm. 130d.
Étym. ἀ, βυθός.
ἄβυθος, unergründlich, Plat. Parm. 130d φλυαρία.